|
Paard Van De Week Ondanks verschillende bezoeken aan paardenklinieken, clinics en gesprekken met dierenartsen constateren we dat het probleem "hoefkatrol" en nog vele andere problemen met rijkunstige oorzaak, nog steeds niet op correcte wijze begrepen worden door de medische paardenwereld. Sterker nog, keer op keer bewijst de medische wereld onvoldoende te begrijpen op welke wijze het lichaamsgewicht van de ruiter oorzaak is van veel overbelastingsproblemen, die zichtbaar worden in het meest gevoelige deel van het paard, namelijk de hoef. Met lede ogen zien we jaarlijks honderden goede paarden vertrekken naar de slachtbank door dit onbegrip. Vanuit liefde én verantwoordelijkheidsgevoel voor het paard hebben we besloten op een duidelijkere wijze kenbaar te maken dat heel veel problemen rond keupelheid te maken hebben met een gebrek aan inzicht in hoe een paard gereden moet worden. Aangezien de paardenwereld gekenmerkt wordt door veel onbegrip en onkunde is het van belang om dit zo feitelijk mogelijk aan te tonen. Vanaf deze week zal op deze site regelmatig een paard getoond worden waarmee wij, door het op een correcte wijze te rijden, aantonen dat vele problemen louter veroorzaakt worden door een verkeerde rijstijl. De feitelijke onderbouwing zal plaatsvinden door foto- en/of filmmateriaal en ondersteund worden door de diagnoses die door verschillende dierenartsen en dierenklinieken gesteld werden.
|
|
Nuage is een jong Frans eventing paard dat op het trainingscentrum zadelmak gemaakt wordt. Vanaf de eerste passen besteden we reeds veel aandacht aan ontspanning, vertrouwen, rechtrichten en voorwaarts rijden. Op het filmpje is het paard slechts één week onder het zadel.
|
|
Appie
(8-jarige Appolonius x Cabochon) We kochten Appie 4 jaar geleden. Het eerste jaar dat wij Appie hadden was het al mis, hij wou niet van de hoefslag af in de rechter galop. Ook wou hij niet aan de longe op de rechterhand. Een paar maanden later werd hij heel erg schrikkerig. Als ik ging rijden wou hij niet de box uit. Mijn instructeur wist niet hoe hij dit probleem op moest lossen. Toen hebben wij een nieuwe instructeur gezocht. Ook hij wist niet hoe hij het moest oplossen. Ondertussen werd het probleem alleen maar groter. Op onze stal was een afgestudeerde holistische dame en tevens acupuncturist. We besloten haar hulp in te roepen. Zij heeft Appie onderzocht en kwam tot de conclusie dat Appie last van zijn rug had, Appie’s lever en nieren waren niet goed en zijn urinewegen zaten verstopt. Wij hebben druppels en actupunctuurzalf meekregen en kregen als advies een maand te rust te houden. Na een maand ons aan het advies gehouden te hebben, was er niets veranderd. Ze dacht dat Appie hoefbevangenheid had, maar ze wist het niet zeker. Er moest een nieuw zadel komen en Appie moest werken aan de pessoateugel. We moesten doorgaan met de acupunctuurzalf.
Opeens herinnerde ik mij dat ik ooit iets had gelezen over een Belg die zei dat dit een rijkunstig probleem was. Dus hebben we die Belg, Antoine de Bodt gebeld en gevraagd of er nog wat aan Appie te doen was. Hij zag geen probleem. Toen heb ik me opgegeven voor een les. Na 10 minuten les was mijn probleem opgelost. Appie was "genezen" van hoefkatrol en ik moest leren paardrijden. Nu, na een jaar les gaat het geweldig met Appie en leer ik écht paardrijden op een correcte manier. Ondetussen heb ik mijn eerste wedstrijden gereden en iedereen zegt: "jij met je hoefkatrolpaardje! " Inmiddels heb ik al 5 prijzen gewonnen, waaronder een 1e prijs met 173 punten. Elke Douwes
|
|
"Ik
kocht Rubel in februari 2002 bij een dressuurstal in Biddinghuizen. Op 7
februari 2002 is hij klinisch & rontgenologisch helemaal goedgekeurd
door dierenarts Welling op de welbekende kliniek Bosch en Duin, met de
opmerking dat de dierenarts “ zelden paarden zag, die zo lekker los door
hun lijf bewogen”. In mei 2004 wordt hetzelfde paard op de
dierenartsenpraktijk te Bodegraven afgekeurd voor de sport wegens
klinische hoefkatrolontsteking en ter overname aangeboden aan de
verzekering." Dit
is het verhaal van Rubel:
December 2002:
Rubel
loopt al een tijdje niet “ helemaal lekker” . Ik voel er iets aan,
echter de mensen op de manège zeggen dat het allemaal wel mee valt. Mijn
gevoel wordt echter steeds sterker, en ik besluit om in december 2002 een
bezoek te brengen aan de de dierenartsenpraktijk te Bodegraven. Rubel
loopt er op de kleine volte, zowel op het harde als het zachte, niet rad. De
diagnose die wordt gesteld is dat Rubels voet rechtsvoor een voet heeft
die twee keer zo stijl is al de linkervoet. Mijn vorige hoefsmid heeft
zijn werk niet goed gedaan. Rontgenologisch is Rubel in orde. De
straalbenen zijn zowel rechts- als linksvoor in orde. Besloten
wordt de voeten in de spuiten en de hoefsmid op de kliniek de stand van de
voeten te laten verbeteren. Drie weken stappen, daarna terug voor controle
naar de kliniek. Daarna mogen we weer opbouwen.
Hieronder
de tekst overgenomen uit het afkeuringsattest: Diagnose:
Podoarthrose beiderzijds voor en overbelasting rug Januari 2003:
Na
overleg met de dierenarts gaat Rubel voor een aantal maanden in Brabant
het land op. Hierdoor zal hij in alle rust kunnen wennen aan de (langzaam
veranderende) stand van zijn rechtervoet. Maart 2003:
Terug
naar kliniek voor controle en opnieuw beslag controle. Rubel loopt nog
steeds niet rad. Rontgenologisch is hij nog steeds in orde. De
hoefgewrichten worden opnieuw ingespoten.
April 2003:
Terug
naar kliniek voor controle, Rubel loopt weer rad, en ik mag beginnen met
het opbouwen van de training. Gedurende
deze maanden gaat het goed met Rubel. Ik heb twee maal in de week les, en
breng Rubel met succes uit op wedstrijden. In september echter, begint
Rubel tijdens wedstrijden en ook tijdens de training steeds meer te
staken. In oktober val ik van hem af, kneus drie ribben, en Rubel wordt
een maand lang, alleen aan de (enkele) longe getraind. Tijdens het trainen
aan de longe gaat Rubel steeds slechter lopen… November 2003:
Terug op de kliniek. Rubel loopt weer niet goed. Wederom wordt door de dierenarts in Bodegraven de diagnose podarthrose gesteld. Rontgenologisch is hij nog steeds in orde.
Hieronder
de tekst overgenomen uit het afkeuringsattest: Diagnose:
Podoarthrose beiderzijds voor
Januari 2004:
Toen
hij los stond, heeft Rubel met zijn achterhoef zijn voorhoef aangetikt.
Resultaat: balbetrapping. Tevens wordt Rubel weer ingespoten in de
hoefgewrichten. Hieronder
de tekst overgenomen uit het afkeuringsattest: Nabehandeling:
hoefgewrichtsinjectie beiderzijds voor Februari 2004:
Rubel
loopt nog steeds niet rad, besloten wordt om de weke delen door middel van
echofotografie te bekijken. Hieruit blijkt dat de weke delen van Rubel
zwaar geirriteerd zijn en besloten wordt Rubel door middel van een
speciale techniek direct in het aangetaste gebied (binnen de weke delen)
in te spuiten. Ik mag drie weken alleen stappen, daarna moet ik terug voor
controle naar de kliniek.
Hieronder
de tekst overgenomen uit het afkeuringsattest: Diagnose:
Podoarthrose en bursitis podtrochlearis rechtsvoor Maart 2004:
Terug
voor controle op de kliniek, Rubel loopt volgens zeggen van de dierenarts:
acceptabel. Ik mag weer beginnen met het opbouwen van de training.
Hieronder
de tekst overgenomen uit het afkeuringsattest: Diagnose:
Paard loopt tijdens controle acceptabel April 2004:
Bij
controle op de kliniek loopt Rubel zo drastisch kreupel, dat de dierenarts
zelfs denkt dat hij een “ stressbreuk” opgelopen heeft, wat wel
vaker voorkomt bij hoefkatrolpaarden. Griffelbeen
wordt gefotografeerd, maar wederom blijkt Rubel rontgenologisch 100% in
orde te zijn.
Rubel
wordt afgekeurd met als diagnose “ klinische hoefkatrolontsteking”.
Hieronder
de tekst overgenomen uit het afkeuringsattest: Op
20-04-2004 loopt het paard rechtsvoor opnieuw erg kreupel. Gezien de
klinische bevindingen, het recidiverende karakter van de kreupelheid en de
duur van de ziektegeschiedenis werd, in overleg met de eigenaar, besloten
het paard ter overname aan te bieden aan de verzekeraar.
Rubel wordt door de verzekering afgekeurd, en ik besluit hem terug te kopen.
Ondertussen
had ik echter de site van Antoine De Bodt gevonden en contact met
hem opgenomen. Antoine wist al bijna zeker dat hij mij kon helpen. In mei
2004 heb ik Rubel op een lesdag in ’s Gravenzande laten zien aan Antoine
de Bodt. Na
dit halve uur, was al bijna niets meer van de kreupelheid te zien!! Ondertussen
heb ik ook al veel geleerd en ik volg zo vaak ik kan les. Het vertrouwen
in de toekomst van Rubel, wat ik door de diagnose van de dierenarts
volledig had verloren, heb ik door de trainingsmethode van Antoine de Bodt
weer volledig terug gekregen!!
Corine
Molenaar en Hippo’s Rubel
|
|
Nikita is een 8-jarige merrie met hoefkatrol fase 3 rechtsvoor die Antoine afgelopen zaterdag 16 oktober voor het eerst zag en waarmee hij dan ook voor het eerst, samen met de eigenaar, aan het werk ging. Hieronder enkele foto's van de les en Nikita's verhaal geschreven door haar eigenaar.
Wij hebben Nikita ca. 1,5 jaar geleden gekocht, wat opviel was dat het zadel naar scheef lag (naar rechts) en dat het paard steeds net niet zuiver liep. Wij hadden problemen met achterwaarts gaan, ze zwenkte uit naar links en liep moeizaam door de wendingen, viel vaak op haar schouder. De dierenarts is aan huis geweest en heeft Nikita bekeken of ze scheef was (zijn conclusie was dat dit niet zo was). We lieten toen het zadel contoleren enz.... Op een gegeven moment besloten we haar toch maar te laten onderzoeken in de kliniek te Heerde. Nikita liep niet zuiver aan de longe, dus het hoefkatrol gedeelte werd verdoofd waarna ze zuiver liep. Er werden foto's gemaakt en ze bleek rechtsvoor hoefkatrol te hebben in de 3e graad. We kregen cortaflex mee en het telefoonnummer van de smid voor aangepast beslag. Intussen hadden we uw site gevonden en hebben met de dierenarts besproken het beslag niet toe te passen en volgens uw methode les te gaan nemen. Dit viel niet in goede aarde bij de behandelende dierenarts, kortom hij geloofde niet dat dit de oplossing was. Na een telefoontje met onze verzekeringsmakelaar (die heel positief was over uw methode) was het voor ons duidelijk dat er maar een manier was om Nikita weer in orde te krijgen en dat is volgens uw methode te leren rijden.
Corine Vogelaar Ellen Pitlo, Wapenveld (Nederland) |
|
Deze 9-jarige ruin is afgekeurd voor hoefkatrol. We hebben hem een maand op training gehad en hebben hem eigenlijk nooit kreupel gezien! We moeten hierbij natuurlijk niet vergeten dat dit een stempel voor het leven is die op het paard wordt geplakt waardoor hij niets meer waard is en dit enkel door een fout van de ruiter!
|
|
Troubadour
is ongeveer 3 jaar manègepaard geweest, tot ik hem in februari ’04 heb
overgekocht, toen de manège in Ukkel verkocht werd en hij niet mee zou
verhuizen met de andere paarden: hij bokte regelmatig en was iets te
moeilijk voor beginners. We
zijn met een klein groepje één instructrice gevolgd naar een nieuwe manège
in Thorembais-les-Beguines (Perwez-Namen).
Sindsdien was ik enige berijdster op ma-di-do-vr en had ik een
bijrijder voor het weekend.
Vanaf
februari had ik bijna uitsluitend dressuurlessen.
Ikzelf ben pas in september 2001 met paardrijlessen begonnen, op
26-jarige leeftijd, en was (ben) dus nog een echte beginneling in de
dressuur. Het lukte maar niet
om Troubadour te laten nageven, en na een tijdje begon de instructrice
toch wel boos te worden als ik niet eens z’n hoofd recht/omlaag kreeg,
dat moest ik toch al kunnen, de achterhand zou dan wel volgen.
Net
nadat ik op een dinsdag eens had moeten de “Duitse teugels” moeten
uitproberen, en hij uiteindelijk toch leek te hebben nagegeven, begon hij
tijdens een groepsles in ’t weekend (ik was er zelf niet) te manken.
Dat was op zaterdag 15/5.
Toen
de instructrice me belde zei ze dat het waarschijnlijk een abcès was, of
een verstuiking, ze raadde me aan hem een week of twee te laten rusten, en
z’n hoeven wat rechter te laten brengen door de hoefsmid (voorlijn hoef
vertikaler door meer te kappen vooraan dan achteraan).
Wat volgde is een lange opsomming van steeds meer problemen: za
15/5:
Hij mankt voor de eerste keer:
abces? verstuiking? verkeerd zadel? ð
=>
2 weken rusten (of alleen stappen, niet draven),
hoeven rechter laten
zetten; ð
=>
vr 21/5 komt de hoefsmid, die ook vaststelt dat de rug vast zit; ð
=>
di 25/5 kine aangeleerd (benen, rug, staart); Hij
blijft kreupel, de ene dag meer dan de andere, als ik hem toch eens laat
draven bokt hij altijd.
30-31/5:
Er was een paard tekort voor de volwassenenstage, maar geen
probleem, volgens de instructrice was hij al beter: ik mocht hem weer
berijden! Maar.. hij bleef
kreupel.. leuk om te rijden vond ik het niet; hij bokte steeds meer!
di 8/6: Dierenarts komt, verdooft z’n voet net onder het bolgewricht, en inderdaad, daarna mankt Troubadour niet meer!
=> Het
is waarschijnlijk een
schuifelbeentje
dat los zit: ð => 16 dagen ontstekingsremmers, ondertussen rust (weidegang + stappen), zodat het het beentje weer
kan vastgroeien; ma
28/6:
De rusttijd is voorbij.. ik mag weer rijden! Maar...voet erg warm, hij is erg kreupel, ik roep er de instructrice bij:
er is een infectie
aan een voetwonde: ð => Moet helemaal ontsmet worden + er moet ontstekingsremmende zalf op, verder mag hij 2 weken lang niet in de wei, z’n voeten moeten “droog” blijven.
=> We
moeten opnieuw de veearts laten komen, want het is niet normaal dat hij
nog kreupel is. do
8/7:
Dierenarts
komt, maakt 4 foto's: => “sesambeentje perfect, maar er lijkt wat arthrose te zitten op 1ste/2de voetbeentje, net onder het bolgewricht" A Alleen… net voor de foto's had de dierenarts de eerste verdoving, net onder het bolgewricht, nog eens
overgedaan, dus hij kon niet “testen”
of de arthrose
al dan niet de kreupelheid veroorzaakte.
=> Voorlopige diagnose: zeker
geen hoefkatrol, bijna zeker recente arthrose. ð
=> Hij
moet nog altijd rusten, draf en galop moet vermeden worden. di
20/7:
Dierenarts komt, verdooft nu alleen voetgewricht zelf, dus “als
de arthrose de kreupelheid veroorzaakt, zal hij nu blijven manken na de
verdoving” ð
=>
Natuurlijke producten “glucosamine” en “chondroïtine” geven. ð
=> Hij
moet onmiddellijk een inspuiting in het gewricht krijgen. ð => Hij moet nu een inspuiting Tildren krijgen (420 euro!!), wat na 2 maanden herhaald moet worden, en
daarna “onderhouden” moet worden om
de 3-4 maanden. ð
=>
Hij zal ronde ijzers moeten dragen, met silicone-schokdempers. Toen
ik de dierenarts vroeg welke gewrichtsinfiltratie hij moest krijgen,
antwoordde hij “met cortisone”; ik had echter al gelezen over de
gevolgen van cortisone en wou dat niet, waarop de dierenarts reageerde
“dan zeg ik je gewoon dat ik olie inspuit, dat heeft hij sowieso nodig,
en als ik er dan cortisone in doe of niet, dat zal je nooit weten, dus je
hoeft je er niet ongerust over te maken”…
veelzeggend niet? MAAR…
Ondertussen had ik via de site “hippics.net”, toen ik op zoek was naar informatie over hoefkatrol, de site van Antoine De Bodt gevonden en hem gecontacteerd, en ik wist al dat ze mij bijna zeker konden helpen, dus ik heb het de dierenarts geweigerd die inspuitingen te geven (niet zo makkelijk hoor, als “leek”, terwijl de instructrice zit te zeggen dat het paard daardoor alleen langer zal lijden). Een week later ben ik naar Aspelare getrokken… en al na twee minuten (Antoine heeft Troubadour onmiddellijk aan de dubbele longe gezet toen ik toekwam) liep mijn “kreupele” paardje helemaal zuiver te draven!! Ondertussen heb ik ook al veel geleerd, Troubadour heeft 2 maanden van een weldoende training genoten, ik volg zo vaak ik kan les. Begin oktober verhuizen we samen naar een nieuwe manège, waar ze openstaan voor deze methode en waar ik verder paardvriendelijk kan rijden! ANTOINE DE BODT EN ZIJN METHODE LEREN KENNEN HEEFT HET LEVEN VAN MIJ EN MIJN LIEVE PAARDJE VOLLEDIG VERANDERD!!! IK HEB ECHT WEL GELUK GEHAD….
Bianca Rosseel, België |
Barbara met Troubadour
Bianca met Troubadour |
|
Op het trainigscentrum word niet alleen met "probleempaarden" gewerkt. Deze merrie bijvoorbeeld is hier bij ons vier weken onder het zadel. Dankzij het correcte rechtrichten krijgt het jonge paard de kans de rug los te laten en de ruiter ontspannen en in balans te dragen. Klik hier om een filmpje te bekijken Tim met Bagatelle |
|
´´In juni 2002 werd er bij mijn paard (zie de foto’s hieronder) hoefkatrol 4de graad geconstateerd. In eerste instantie is mijn paard behandeld door mijn eigen veearts en daarna ben ik naar de kliniek gegaan. Daar is mijn paard eerst behandeld met ontstekingremmers en in oktober 2002 is hij behandeld met Tildren. Er trad geen verbetering op. (wat achteraf ook logisch is). Een paar weken later las ik in De Hoefslag een artikel over Antoine de Bodt en zijn manier van les geven. Ik werd nieuwsgierig en ik ben in januari een dag gaan kijken naar het lesgeven van Antoine. Zoveel verschillende paarden met verschillende gebreken die allemaal stuk voor stuk enorm vooruitgang boekten. Ik ben toen thuis al gestart om op de manier van Antoine te rijden, in afwachting tot ik zelf bij Antoine kon gaan lessen.
In maart 2003 kon ik in Oploo terecht met mijn paard en heb ik dus voor het eerst les gehad van Antoine. Antoine zag meteen dat mijn paard fors rechtsgebogen was, waardoor er onbewust een blokkade in zijn rug zat (doordat hij scheef liep en dus kreupel). Het gevolg was dat hij begon met steigeren iets wat mijn paard nog nooit gedaan had. Sinds ik lessen volg bij Antoine gaat het enorm vooruit, met natuurlijk wat ups en downs die iedereen wel kent. Onbewust je paard scheef rijden en dus kreupel is niet moeilijk maar om dit op te lossen moet je 5 basis elementen doorlopen. Die moet je onder de knie krijgen en als het goed gaat kun je dat element afsluiten en met nieuwe element beginnen. Als je te lang in bepaalde element blijft hangen val je ook weer terug in je oude problemen. Dus het is een samenhang van paard en ruiter. Na ruim half jaar opleiding en begeleiding van Antoine heb ik deze rijmethode ver onder de knie en kan ik het ook bij anderen toepassen. Ik ben enorm blij dat ik Antoine heb leren kennen, want ik was ten einde raad met mijn paard. Mijn paard is in de omgang ook veel liever en rustiger geworden en straalt vrolijkheid uit. Door deze training heb ik mezelf en mijn paard beter leren kennen en begrijp ik mijn paard ook beter!! Mijn conclusie is dat ik veel en veel eerder naar Antoine de Bodt had moeten gaan. Al die medicijnen waren helemaal niet nodig. Je kan je paard wel medicijnen geven maar als je paard niet recht loopt en je blijft hem scheef rijden, blijft hij kreupel. Daar kunnen geen medicijnen tegen op. Er worden een hoop paarden met hoefkatrolontsteking afgemaakt of naar de slacht gebracht terwijl je daar nog heel veel plezier van kan hebben. Dat is toch zonde voor zowel het paard als de eigenaar. ´´ Betsie Koenen |
Na
een maand was er weer geen verbetering, dus gingen we naar de
paardenkliniek. De veearts maakte zich niet zozeer zorgen over Appie's rug
maar constateerde dat hij kreupel liep. Dus werden zijn voorbenen om debeurt
verdoofd om te kijken van welk been Appie last had. Dit was het geval in
beide voorbenen, linksvoor was het het wel erger. Er werden foto’s
genomen en de veearts zei dat Appie geen hoornlaag onder zijn hoeven had.
We werden naar huis gestuurd om er gel en zooltjes onder te zetten. We
moesten 2 dagen rust houden met Appie en hem daarna weer rijden. Na 2
weken moesten we dan terug komen. Appie liep nog steeds kreupel.
Appie moest toen 6 weken op rust met medicijnen : equapalasonen. Dit
medicijn maakt de bloedvaten wijder en is ontstekingremmend. Na die 6
weken was een klein beetje verbetering. De veearts vond Appie toch een
paard die gevoelig was voor hoefkatrol. Dat dit door rust even beter ging,
maar dit toch weer terug kwam. 
Omdat
de lessen vol waren is Nikita twee weken bij Corine Vogelaar op training
geweest en afgelopen
zaterdag hadden wij onze eerste les bij u
in Elst. Het paard blijkt extreem
links gebogen te zijn en hierdoor wordt haar
rechterbeen overbelast. Dus de conclusie van de behandelend dierenarts
klopte niet. Door op
uw manier te rijden loopt Nikita geheel zuiver. We
hebben nog vele lessen en een lange weg te gaan. Maar we maken ons
geen zorgen meer om de geconstateerde hoefkatrol, door
uw methode van rijden hebben wij ten eerste de ontbrekende schakel
gevonden en kunnen we ons paardje behouden. Wat
ook opvalt is, dat Nikita vriendelijker is geworden en er beter is
gaan uitzien. We
komen zeker terug om niet in het oude patroon te vervallen en om
verder te kunnen met ons paard.
